Wspomnienie Pierwszej Trójcy 🌈

Witajcie,

tydzień temu odszedł nasz najstarszy kotek i rekordzista
Aleksik, mając 16 lat pobiegł do swoich braci 🧡🖤🤍

Wstawiam więc zdjęcia ich pierwsze, naszej pierwszej Trójcy.

Ku pamięci - na pewno jest mu lepiej i nie boli.

A to najważniejsze 💗

Szeptem

Szept jest słowem nienazwanym,
szept zaklęciem wyszeptanym
prośbą, snem, cichutkim cieniem
szept nieśmiałym jest marzeniem...

Czasem, gdy odwagi braknie
szept jest wybawieniem z matni
z głębi smutku jest wołaniem
o przeżycie, o przetrwanie...

Szeptem by nie spłoszyć szczęścia
szeptem zło odgonić z przejścia
szeptem ogarnąć w ramionach
co kochamy... zanim skona.

Marta "Majorka" Chociłowska-Juszczyk

Kicia – pożegnanie

Będzie mi ciebie brakować.

Twój płomień życia już gaśnie,

Trudno mi ubrać to w słowa,

chociaż to widzę wyraźnie.

Twe oczy nie mają już blasku,

ich błękit szarzeje już prawie,

a ty – tak jak dawniej głuptasku

gramolisz mi się na ramię.

Pazurki twoje stępione

już we mnie się nie wbijają

a inne koty – zdziwione,

że wciąż jesteś moją „Panią”.

Będzie mi ciebie brakować.

Lecz mówią mi tu „kocie mamy”

że jeśli Raj Koci istnieje

to tam się na pewno spotkamy.

On the Death of a Cat („Na śmierć kota”) - 

wiersz Christiny Georginy Rossetti

Who shall tell the lady's grief

When her Cat was past relief?

Who shall number the hot tears

Shed o'er her, beloved for years?

Who shall say the dark dismay

Which her dying caused that day?

(Któż opowie o smutku tej pani

Gdy jej kot ulgę już poczuł?

Kto policzy gorące łzy

Wylane nad nim, tyle lat kochanym?

Kto rzeknie słowo o tym mrocznym niepokoju,

Który jego śmierć dziś wywołała? – tłum. własne AZH)

Nokturn

Podobno kot nie powie, że boli,
że takie czy inne ma troski,
i nie roztkliwia się, on woli
by palec w tym wszystkim był boski.

Podobno kot nie skarży się na nic,
i woli cierpieć w milczeniu,
jednak nie zawsze, bywa czasami,
że ból jest nie do zniesienia...

Zabawki w kącie leżą zapomniane
a myszki się stały tak zwykłe,
już chęci brak by polować na nie,
już nie są jak niegdyś szybkie...

Aż wreszcie przyjdzie - cicha, wiotka,
westchnieniem wiatru lekki dotyk
złoży na oczach twego kotka,
dając mu sen wiecznie młody...

Marta "Majorka" Chociłowska-Juszczyk

* * *

Nie stójcie nad moim grobem i nie płaczcie.

Nie ma mnie tam. Ja nie śpię.

Jestem tysiącem wiatrów, które wieją,

Jestem diamentowym blaskiem na śniegu.

Jestem światłem słonecznym na dojrzewającym zbożu,

Jestem łagodnym jesiennym deszczem,

Kiedy budzicie się w porannej ciszy. 

Jestem śmigłym lotem cichych ptaków.

Jestem łagodną gwiazdą , która świeci w nocy.

Nie stójcie nad moim grobem i nie płaczcie,

Nie ma mnie tam…

(Ken Wilber, Śmiertelni Nieśmiertelni)

🕯️ Aleksik kwiecień/maj 2009 - 9 kwietnia 2025

Odszedł mając lat 16 🕯️

Ostatni rok żył z chorą trzustką

Kiedyś kiedyś ważył 6kg,

odchodząc było go pół...

Nietykalski całe życie, ostatni tydzień-dwa potrafił dawać baranki

- myślę, że on wiedział...

Hasają sobie na pewno też ze swoją Mamusią,

i na zakończenie wrzucam Wam ich totalnie pierwsze zdjęcia.

Pożegnanie (...)

Marta "Majorka" Chociłowska-Juszczyk

Jest cicho... Straszna ta cisza,

słyszę zegara tykanie,

słyszę, że jeszcze oddychasz,

odchodzisz... a ja zostanę.

W tej ciszy spoglądasz na mnie,

spojrzeniem mówisz, że szkoda...

Patrzysz - jakże błagalnie -

prosząc byś mógł już odejść.

Nic więcej nie mogę zrobić,

niż ogrzać cię swoim ciałem,

a ty odchodzisz, odchodzisz,

pamiętam, jak byłeś mały...

Już nie godziny, już chwile

przegrywasz w nierównej walce,

dziękuję, że ze mną byłeś,

łzy lecą ciurkiem przez palce...

💗🧡💛💚💙💜

» Czytaj dalej... »

Pamiętamy nie tylko dziś 🕯️🌈

Witajcie w tym szczególnym dniu...

Niektórzy dziś opłakują także czworonożnych futrzastych Towarzyszy...

Troszkę u nas już odejść było, ale trzeba przyznać - będą kolejne.

Z jednej strony wiemy, że żyjemy dłużej, że takie pożegnania będą,

ale z drugiej strony - nie wyobrażamy sobie życia bez nich -

bez tych małych futrzastych Istot dzielącymi z nami Życie tutaj.

Najcięższy był dla nas rok 2021, gdzie odeszły trzy Kotki.

Zawsze jednak to jest ból i szok nawet jeśli jest ciężka choroba.

W tym roku do grona Aniołkowych Kotków dołączył Mefisto.

Salem i Falkor 

Falkor był Smokiem Szcześcia - rodzice nie chcieli, ale przywiozło się pieska ze wsi, takiego małego czarnego kundelka, wpadł niestety pod samochód zaraz po powrocie - nie wiem ile czasu zdążył z nami być, nie pamiętam, i na giełdzie jakiejś zwierzęcej kupiliśmy najmniejszego spanielka niby to, nie pamiętam za ile był - dla nas był bezcennym psiakiem przez 15 lat , odszedł w 2012...

Amber

na fotografii Amberek w dniu znalezienia (ktoś go wyrzucił na działki przed zimą), na parapecie Amberek z Jagusiem (już razem biegają za Tęczowym Mostem), Amber w wieku 4 lat zachorował na nerki, walczył z PNN 4 miesiące, niestety... Musiałam pozwolić mu odejść ... Ta walka złamała mi Serce, ale też nauczyła czym jest miłość w walce 💕

Amber i Jaguś teraz biegają razem

Amber 2018

Falkor i Jaguś też razem za TM

Falkor i Jaguś 2010

Jaguś Łódź 2009

Jaguś i Niki 2018

na fotografii Jaguś w chwili łapanki,u nas mały i Jaguś z malutka Nikusia, Jaguś żył 12 lat, miał żółtaczkę i wykryty nowotwór, mimo operacji nie przeżył... Nikusia też miała nowotwór, miała tylko 3 lata i kilka tygodni... Oboje odeszli w 2021🪔

Jaguś w dniu złapania przez Kocia Mama

Jaguś jedno z ostatnich zdjęć

Jaguś i Falkor 2010

Niki i Jagusio

Niki wrzesień 2018

Niki grudzień 2021

Salem 2004

na fotografii Salemek w dniu znalezienia wszedł jak do siebie, był chyba najbardziej obfotografowanym kotem na świecie, żył 17 lat rekordzista nasz!🎇

Salem 2013

Falkor i Salem na fotografii, nasi rekordziści, Falkor żył 15 lat i jeden tydzień, Salem żył 17 lat i także tydzień po urodzinach ... Ale mieli cudowne życie💞

Salem 2008

Sówka 2015

Na fotografii Sówka w dniu znalezienia w domu Jagodowym, na drapaku w Asiowym, na parapecie w Jagodowym, znaleziona w 2015 pogryzione plecy całe, cudem przeżyła, nie wiadomo ile miała lat, żyła w cieple 7... Zabrał ją w 2022 roku jakiś krwiak/tętniak...

Sówka 2021

* * *

Nie stójcie nad moim grobem i nie płaczcie.

Nie ma mnie tam. Ja nie śpię.

Jestem tysiącem wiatrów, które wieją,

Jestem diamentowym blaskiem na śniegu.

Jestem światłem słonecznym na dojrzewającym zbożu,

Jestem łagodnym jesiennym deszczem,

Kiedy budzicie się w porannej ciszy. 

Jestem śmigłym lotem cichych ptaków.

Jestem łagodną gwiazdą , która świeci w nocy.

Nie stójcie nad moim grobem i nie płaczcie,

Nie ma mnie tam…

(Ken Wilber, Śmiertelni Nieśmiertelni)

I w tym roku po pobytach w szpitaliku rok temu jesienią,

niestety odszedł w lecznicy nasz Mefistofeles mając lat 13.

Pamiętacie na pewno jego perypetie z IBD i chorą trzustką.

I tak dobrze, że pożył sobie od 2019 mniej więcej z tą diagnozą.

4 lata z takimi chorobami to chyba nie jest zły wynik.

Odszedł bez bólu po prostu już była niewydolność nerek,

organizm dzielnego Mefisia już nie dał rady więcej

- a zniósł wiele - więc można być dumnym, że aż tyle.

Nie boli go nic - to jest najważniejsze.

Mefistofeles 2019

adoptowany z Fundacji Kocia Mama

Mefisio od końca 2018 r zaczął mieć problemy zdrowotne - wymioty, zapalenia wątroby,  w 2019 zatkał się pierwszy raz - wyszła mu chora trzustka i zaburzenia IBD z jelitami, żył z mniejszymi i większymi kryzysami, od wakacji w 2022 coraz cześciej szpitalik, przed Świętami w 2022 mieliśmy życzenie, żeby wyszedł ze szpitala na Święta, chcieliśmy aby Nowy Rok zaczął się w starym składzie... Mefisio tak zrobił, był ze mną w Święta, czytaliśmy mangi, dzień przed Trzema Królami w 2023 przestał jeść, 7 stycznia szpital, w poniedziałek go odwiedziłyśmy, był słabiutki i przy nas poczuł się gorzej, badania krwi niestety wykazały że nerki są uszkodzone i wątroba, Mefisio niestety nie wytrzymał, nie dał rady i odszedł nad ranem w czwartek 12 stycznia...

Z jednej strony od sierpnia 2022 była walka o każdy miesiąc,

a z drugiej zawsze jest za wcześnie i zawsze Serce pęka na milion kawałków.

Nigdy Cię nie zapomnę Mefisiu - Kocie nad Kotami...

z Jagusiem 2016

Mefi i Amber 2017

Tym razem mogę się rozpisać, bo już Amber i Mefisto są razem za Tęczowym Motsem - to była miłość jaka się rzadko zdarza - Mefisto pokochał go tak jak swoich braci z Fundacji - mył, obejmował łapkami, zawsze byli razem... Do póki Amber nie zaczął chorować i być wrogi do innych kotów. Żadne z nich już nie cierpli - mam nadzieję, że spotkali się gdzieś tam... Tak jak i na pewno spotkał się z Jagusiem...

Mefisio i Jaguś 2012

listopad 2022

luty 2022

Choć przy każdym odejściu pęka Serce - nigdy nie jesteśmy gotowi,

to zawsze świat dawał mi jakieś znaki, że to zaraz, że to już...

Człowiek te znaki często ignoruje, bo nie może do siebie dopuścić

- i choć teraz łzy płyną, gdy piszę ten wpis to wiem, że są szczęśliwi.

Nie cierpią ograniczeni ziemską powłoką, która jest tak krucha...

Mają najpiękniejsze pomniki, bo w naszych Sercach - bez zbędnych urn,

czy jakiś płyt z napisami - nie potrzebuję tego - wystarczy ta świeczka

i Pamięć, bo do póki się pamięta to Oni są z nami obok na Zawsze.

jeszcze w Łodzi - mały skrzekliwy potwórek

Jeśli chcecie podzielcie się może wspomnieniem, jakimś wierszem... 

Niech to będzie taki Dzień Pamięci o naszych Ukochanych Bezcennych.

Choć dobrze wiem, że codziennie mała iskra przypomnienia nas nawiedza

albo jakiś sen, czy fakt dotyczący Tego, Który już nie jest wśród nas ciałem.

🕯️🌈

» Czytaj dalej... »